Dinsdagmorgen

Aan de kledij te zien, zijn er 2 soorten ravelijners: de believers in-korte-broek en de ongelovige thomassen-met dikke-jas: eerst zien en dan geloven, dat weerbericht van 20 °…

En wij dus weg, uitgezwaaid door de thuisblijvers, eerst nog wat mensen kijken in de stationshal, dan de roltrap, vlot of aarzelend, dan de trein zonder problemen én in Oostende door Frits en Freddy en compagnie opgewacht, dan toch wat kouwelijk-op-de-kusttram wachten en dan te voet naar ’t kamphuis.

Onze valiezen stonden al op onze gefoto-merkte kamers (dank aan de voorwacht) en wij dus aan de slag: zonder ruzie bepaalden de hoogslapers en de laagvliegers hun positie en begonnen we te spitten in de o-zo-keurige bagage.  Met de nodige hulp van verantwoordelijken en/of handige kamergenoten werd het hoeslaken rond de koppige matras gewurmd, het dikke kussen in de (te) kleine sloop, daarna versierd met de slaapzak, de mooiste pyjama en de knuffel-van-thuis.

Daarna even het plein verkennen in afwachting van het héérlijk geurende middagmaal: courgettesoep, goudgele kip en dito frietjes met een romige champignonsaus.

En na de middag: stràlende zon maar wij toch even naar de toneelzaal waar Frits en Freddy onmiddellijk hun oude rol vervulden in het decor dat ook zomaar eventjes uit Ravelijn was meegenomen… met dank aan de voorwacht…

Frits wilde absoluut weer verliefd worden, Freddy niet, dokter Love wilde wel helpen maar moest medicijn krijgen van 6 kleurige medicijnvrouwen.   Of wij wilden helpen???

We verdienden felgekleurde drank door allerlei tests, we maakten voor elkaar een vriend-                   schapsbandje, we kregen een vieruurbanaan én een toneelact waarbij dokter Love voor een spoedgeval werd weggeroepen, je zal het nooit anders zien. Frits zwaar teleurgesteld natuurlijk, hij had zooooveel van dokter Love verwacht. Gelukkig vielen er 6 verpleegsters uit de lucht die de juiste dosering van de drankjes van ONS verwachtten…  Opnieuw aan het werk dus met proeven als daar zijn:  vissen, zandwoelen, visvoelen, bloemen knutselen, klankschalen voelen enz…

Bij verkeerde dosering kreeg onze Frits jeuk en rode bubbels maar de tweede poging lukte: Frits had vlinders in én op zijn buik maar Freddy had gewoonweg diarree.

De avondboterham was gezond omringd door frisse meloen maar we konden haast niet wachten voor de langverwachte derby Cercle-Club.  Vréémd dat bijna iedereen zo vlot zijn groene of blauwe outfit vond: daar was géén hulp bij nodig.  We aten hamburgers, scoorden met ballonnen, kleedden leerkrachten, schoven bierblikken en supporterden om het luidst want meneer Boma himself kwam Club of Cercle een miljoenencontract aanbieden.  Het scorebord ging spannend gelijk op, de scheids floot zich blauw en…. De avond eindigde met een draw…

Kaat van Cercle en Rani van Club mochten plechtig het contract ondertekenen en toen werden we zachtjes bedwaarts begeleid: het groen/blauw afwassen, tanden poetsen en bed in.  Iedereen kreeg en nachtzoen en/of knuffel, de juffen patrouilleerden in de gangen maar hadden niet veel werk: de zeelucht had al toegeslagen: de wangen en de ogen wat rood tuimelden we vlot in slaap…

Einde van onze eerste dag